Startpunten:
Parkeerplaats bij de pannenkoekenboerderij Kernhem (Kernhemseweg 7, Ede)
Parkeerplaats bij de Doesburgermolen (Doeburgermolenweg, Ede)
Landgoed Kernhem, de Doesburgermolen, de Doolhoflaan, de bloedsteen en het Gravenbergje. De omgeving van Kernhem heeft een rijke historie. Er schijnt hier zelfs nog een wit wief rond te waren: een treurende jonkvrouw die al eeuwen op haar ridder wacht. Deze legende is de aanzet van het Suske en Wiske album Het Witte Wief, dat zich grotendeels op Kernhem afspeelt. Daarin komt ook de aan het begin van de Doolhoflaan gelegen bloedsteen aan bod. Uit deze zwerfkei zou bloed sijpelen als je er rond middernacht, bij volle maan met een naald in prikt.
Huis Kernhem is in 1803 gebouwd in classisistische stijl. Het landhuis is in 1975 grondig gerestaureerd, waarbij een van de bijgebouwen de bestemming van pannenkoekenhuis kreeg. De geschiedenis van Kernhem gaat veel verder terug. Op de plek van het huidige huis stond een robuuste middeleeuwse burcht: Kasteel Kernhem. In 1453 duikt de naam Kernhem op in een geschrift, als het landgoed door de Hertog van Gelre in leen gegeven wordt aan ene Udo den Bose. Kasteel Kernhem vormde eeuwenlang een belangrijke punt bij de strijd tussen Gelderland en Utrecht (’t Sticht). Aan het einde van de zeventiende eeuw verviel de strategische betekenis van Kernhem en kon het landgoed meer worden ingericht als buitenplaats. Er werden tuinen en kaarsrechte bomenlanen aangelegd. Zoals de nog steeds bestaande Doolhoflaan, die helemaal naar het Gravenbergje: een prehistorische grafheuvel waar rond 1735 een doolhof was aangelegd. Een deel van de laanbomen is inmiddels meer dan 250 jaar oud. De diverse holtes in de oude beuken maakt ze bijzonder geschikt voor vleermuizen om overdag in te slapen. Daarnaast gebruiken de vleermuizen de lanen als aanvliegroutes naar hun jachtgebied. In 1978 zijn de Doolhoflaan, de Yperseweg en de Boslaan uitgeroepen tot vleermuisreservaat.
Eigenaar route
VVV
Regio: West Ede gemeente kaart