Startpunten:
Parkeerplaats de Drieberg (afslag bij rotonde N224, ter hoogte van de Pannenkoekenhuis de Langenberg)
De Langenberg is een gedeelte van het Edese Bos aan de oostkant van de Apeldoornse weg. Het ligt bovenop de Edese stuwwal die van Lunteren naar Wageningen loopt. Het hoogste punt van de ongeveer vijftig meter hoge Langenberg gaat grotendeels schuil onder de bebouwing van de Simon Stevin Kazerne. De top van de iets oostelijker gelegen Drieberg is wel prachtig te zien vanaf de parkeerplaats, omdat deze in het open heidelandschap ligt. Op de Drieberg na is de Edese Heide een stuk vlakker dan het Edese Bos. De heide ligt ook niet op de stuwwal, maar op de smelwatervlakte waar het gruis en puin van de stuwwal over uit werd gestort door allerlei stroompjes die van de enorme ijsmassa afstroomden.
Beahlve de ondergrond is ook de bebossing van het Edese Bos bijzonder afwisselend. Het weerspiegelt ten dele de manier waarop de boseigenaren het bos beheerden. Toen het bos nog gemeenschappelijk bezit was bestond het vooral uit eikels en beukkennootjes voor de varkens. In de loop van de tijd werd eikenhakhout steeds belangrijker. Uit de schors van de jonge eikenstammetjes – de eekschillen – werd de looistof ‘run’ gemaakt, die tot 1920 noodzakelijk was voor de bewerking van leer. Van 1793, werden er ook grove dennen in de Edese Bos gezaaid. De naaldbomen wonnen steeds meer terrein omdat er veel vraag naar dennenhout (grenen) kwam vanuit de mijnbouw. Na 1900 werden op diverse plekken vakken met sneller groeiende naaldboomsoorten aangelegd, zoals Douglasspar, fijnspar of larix.
Sinds 1878 waren de heren van Kernhem de enige eigenaren van het Edese bos geworden. Dat zij het bosbeheer rekening bleven houden met de wensen van de inwoners van Ede blijkt wel uit de Bentinck-bank die u op de route tegenkomt. De burgerij heeft het stenen gevaarte in 1952 aan Graaf Bentinck van Waldeck Limpurg geschonken toen hij 40 jaar heer van Kernhem was.
Eigenaar route
VVV
Regio: West Ede gemeente kaart